Το φρούριο του Επταπυργίου βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο της Ακρόπολης. Αποτελείται από δέκα πύργους τριγωνικούς και τετράπλευρους και από τα μεσοπύργια τμήματα τους. Παρουσιάζει ένα σύμπλεγμα διαφορετικών κατασκευαστικών φάσεων από την πρώιμη βυζαντινή περίοδο έως και την περίοδο της Τουρκοκρατίας, με τελική φάση τη νεώτερη προσθήκη των κτισμάτων των φυλακών, και ταυτόχρονα ένα από τα πιο καλοδιατηρημένα μνημεία μεσαιωνικής οχυρωτικής στον ελληνικό χώρο.

Το Επταπύργιο, έσχατο καταφύγιο των υπερασπιστών της πόλης και έδρα διοικήσεως της, δεν είναι συνολικά χρονολογημένο. Πύργοι και μεσοπύργια της βόρειας πλευράς του ανήκουν στη γενική διάταξη του παλαιοχριστιανικού τείχους της Ακρόπολης, με πολλές, βέβαια, μεταγενέστερες επεμβάσεις. Η νότια πλευρά με τους πέντε πύργους της προστέθηκε στα βυζαντινά χρόνια, δημιουργώντας έτσι το φρούριο.

Η ονομασία «Επταπύργιο» απαντάται την περίοδο της Τουρκοκρατίας, ως μίμηση -κατά μία άποψη- του Επταπυργίου της Κωνσταντινούπολης (Yedi Kule), αντίστοιχου οχυρωματικού έργου του 15ου αι. Αναφορές στο φρούριο σε πρώιμες πηγές δεν υπάρχουν και οι μεταγενέστερες είναι συχνά ασαφείς. Το 1208-9 αναφέρεται ένα «castiel» στη Θεσσαλονίκη και το 1235 ο «κάστρο-φύλαξ μετά των του καστελλίου τζακόνων». Αναφορές του 14ου-15ου αι. στον «Κουλά της Θεσσαλονίκης» σχετίζονται άλλοτε με το Επταπύργιο και άλλοτε με την Ακρόπολη συνολικά.

Ένα χρόνο μετά την κατάληψη της πόλης από τους Τούρκους, το 1431, ο πρώτος τούρκος διοικητής Τσαούς-Μπέη ανασκευάζει τον κεντρικό πύργο εισόδου του Επταπυργίου και εντοιχίζει επιγραφή. Το 1591 στο φρούριο (Iç Kale) διαμένει ο φρούραρχος με 300 άντρες. Χαμένη επιγραφή που καταγράφει ο Εβλιγιά Τσελεμπή, τούρκος περιηγητής του 17ου αι., αναφέρεται σε επιδιόρθωση του το 1646. Το 1732, σε έγγραφο καταγραφής τηλεβόλων και πυρομαχικών των φρουρίων της Θεσσαλονίκης, αναφέρονται οι ονομασίες των πύργων του Γεδή Κουλέ. Αργότερα το φρούριο εγκαταλείπεται ως έδρα διοίκησης, αχρηστεύεται ως οχυρωματικό έργο και στα τέλη του 19ου αι. μετατρέπεται σε φυλακή.

 

Επταπύργιο
Επταπύργιο
Επταπύργιο
Επταπύργιο
Επταπύργιο